تبليغاتX
BrinG Me To LifE
غرولندهای مرا با اسپیکرهایon بخوانید. آخر آهنگ اینجا خیلی مخصوص است!
 

خوب... گاهي مجبور ميشم بيام و ...

اين بار فقط اومدم به خاطر مونيكا كه بعد از فرن واسم خيلي عزيزه

مونيكاي عزيزم، نگران نباش، مطمئن باش همه چيز خوبه... از من دلگير هستي... ميدونم ... اما فرصت بده، بذار زمان بگذره،  بعضي چيزها رو نمي شه گفت و اگه توي سكوت بمونن كمتر دردناك هستن.

اما با اين آقاي امير هم بگم: شما دلتون واسه چه چيزاي بيخودي خنك ميشه!  ميتوني مطمئن باشي مونيكا براي من به اندازه فرن عزيزه. اما اينكه چرا جواب ندادم بري مونيكاي عزيزم به موقع توضيح ميدم چرا كه فقط به خودم و اون ربط داره ونه به غريبه ها!

و يه چيز ديگه: مطمئن شدم شما دوست فرنام نيستي، فرنام هيچوقت با آدم هاي سطحي نگر و بچه دوست نميشه!

اما مونيكاي عزيزم، ديگه اينجا داره قصه اش تمام ميشه... قصه داره يه جاي ديگه و يه جور ديگه شروع ميشه... ميرم يه جايي كه فقط خودم باشم و دلتنگي هاي گاه و بيگاهم و خدا و تو.

آدرس وب جديدم رو وقتي حاضر شد برات مي فرستم. تو براي من عزيزي... هميشه بودي و خواهي بود...

خداحافظي كردن با اينجا سخته... خيلي سخت!

 

+ |  | 3 PM  Man | 
 

پنجره بسته               دلم شكسته           

                               دلي كه تنها           دل به تو بسته 

                                                   با ياد عشقت             هميشه مسته

                                                                                              اما تو رفتي

                                                                     ...

هنوز مي شينم                   تو رو ببينم                  تو اون خيابون                زير بارون

                                      چه خوش خيالم                 كه بر مي گردي

                                                                                                 باور ندارم

صداي نازت                توي خيالم   دستاي گرمت            تو دست سردم           نوازشم كن

حتي تو خوابم                  هنوز چشم براهم 

                        اگه تو حتي            خاطره باشي                     بازم قشنگه مال من باشي 

                     هر جا كه رفتي             هر جا كه باشي

                                                                                  خدانگهدار

            خدانگهدارت

 

آهنگ چتر شكسته با صداي فرزاد فرزين و مهدي مقدم

 

+ |  | 3 PM  Man | 
 

 

اون روزها كه نبودم خيلي ها به اين خراب شده سر مي زدن اما حالا ...

نمي دونم... فقط خواهش مي كنم از امير يا هر كس ديگه اگه خبري از فرن دارن بدن...

هر چند كه من بچه هستم و كارهاي بچگانه مي كنم نه فرن!

+ |  | 11 PM  Man | 
 

 

تو نمي دوني    من چي كشيدم     وقتي كه گفتي      تو رو نمي خوام

باور ندارم      كه ديگه نيستي       حالا تو رفتي      من اينجا تنهام

 

يه شوخي بود و       يه قصه تلخ     وقتي كه گفتي      تو رو نمي خوام

خيال مي كردم      مي خواي بترسم        شايد هنوزم      باور نكردم

 

چشماي گريون      دستاي خسته      دوري چشمات      منو شكسته

رنگ اون چشات      چشماي سيات      زنجير دلت      دستامو بسته

 

شايد يه حسود    چشممون زده      بگو كي ما رو     تنهايي ديده

ولي مي دونم      تو آسمونم     قصه ما ر       و يكي شنيده

 

باور ندارم كه      ديگه نيستي       تا ته دنيا        از تو مي خونم

 

چشماي گريون  دستاي خسته  دوري چشمات منو شكسته

رنگ اون چشات  چشماي سيات  زنجير دلت دستامو بسته

 

 

 

+ |  | 0 AM  Man | 
 

 

     تو رفتي

                        ـ من درك كردم ـ

به قدر پر كردن تمام لحظه هايم برايم عشق گذاشتي...

                                                                ديگر چه مي خواهم؟

 

 

+ |  | 3 PM  Man | 
 

 

گفته بودم يه روز كه اگه فقط به اندازه يه هزارم ثانيه اميد داشته باشم كه ببينمت

                زندگي مي كنم

اما نخواستم... باز بچگي كردم ... نه؟

از دستم عصباني هستي. مي دونم حسش مي كنم... ديشب خوابت رو ديدم ، روبروي من و دوستم ايستاده بودي، خيلي گريه كردم اما ...

بي توجه نبودي ، بهم گفتي عاقل باش! و رفتي ... پيراهن مشكي، شلوار مشكي و ...

با رفتنت من قدم هات رو مي شمردم...

 

يك نفر بهم گفت: اگه الان كسي بياد و بهت بگه كه اندازه تمام دنيا دوستت داره تو قبولش مي كني؟ نه... چون فرن رو دوست داري... حالا فرض رو بر اين بذار كه اون هم شخص ديگه اي رو دوست داره.

حالا من قبول مي كنم... قبلا" ها هم قبول كرده بودم اما نه از ته قلب...

 اما من تا آخر دنيا Tristan افسانه هاي خزانم رو دوست دارم.

مريم/ ۵ خرداد ۱۳۸۶ / ۳:۱۵ PM

+ |  | 4 PM  Man | 
 

دریغ

 بی شکوه و غریب و رهگذرند
 یادهای دگر ، چو برق و چو باد
 یاد تو پرشکوه و جاوید است
 و آشنای قدیم دل ، اما
 ای دریغ ! ای دریغ ! ای فریاد
با دل من چه می تواند کرد
 یادت ؟ ای باد من ز دل برده
 من گرفتم لطیف ،‌ چون شبنم
هم درخشان و پک ، چون باران
 چه کنند این دو ، ای بهشت جوان
 با یکی برگ پیر و پژمرده ؟

شرم آوره... زنده بودن من...

اومدم تا فقط به كسايي كه بيخود حرف زدن بگم بهتره وقت گرانبهاتون رو براي اين مسخره بازيها هدر نديد.

يه پيغام هم دارم براي آقاي امير: من مشتاقانه منتظر انتقام شما هستم.

نيما و مونيكاي عزيزم ممنونم

مينوي عزيزم فقط مي تونم بگم: ببخش

و شاعر باشي هميشه شاد: خوش به حال دل آزادت.

 

من هستم تا باز هم مجازات بشم... اما به چه جرمي ... نمي دونم!

 

 

+ |  | 0 AM  Man |